اعلامیه ی حقوق بشر كه در سال ۱۳۲۷ هجری شمسی انتشار
یافت، آموزش و پرورش را یكی از مهمترین و اساسی ترین حقوق هر فرد انسان یاد
كرده است. این اهمیت از این واقعیت نشات می گیرد كه انسان با تعدادی
رفتارهای بازتابی به دنیا می آید و تمامی مهارتهای و توانایی های مورد نیاز
برای زندگی كردن یعنی تطابق و مقابله با محیط را از راه یادگیری و شكوفایی
و پرورش استعدادهای بالقوه اش كسب می كند، آموزش نیز با توجه به تعریف آن،
«هرگونه فعالیت یا تدبیر از پیش طرح ریزی شده ای كه هدف آن آسان كردن
یادگیری در یادگیرندگان است.»